Art Stations Foundation Stary Browar Nowy Taniec

fot. Alexander Wolff

Alice Chauchat / Alix Eynaudi

quotations marks me / CRYSTALLL

12.05.2007 / 19:00 / Studio Słodownia +3

quotations marks me

koncepcja, choreografia, wykonanie Alice Chauchat

Solo Quotation marks me poddaje pod dyskusję funkcjonujące we współczesnym tańcu definicje choreografii. Spektakl oparty jest na dwóch tekstach, które stworzyły paradygmat dla tanecznej praktyki XX wieku - The Art of Making Dances autorstwa Doris Humphrey i No manifesto Yvonne Rainer. Quotation marks me obejmuje koncepcje prezentowane w obu tych tekstach, traktując te przeciwstawne postawy wobec choreografii jako punkt wyjścia - możliwość stworzenia nowego stanowiska. Artystka nie rozstrzyga, która z dwóch postaw jest właściwa, spektakl jest raczej próbą zakwestionowania wszechmocy uznanych autorytetów.

W swoim pierwszym solo "Quotation marks me" z 2001 roku(...) Chauchat zestawiła dwa ważne w historii tańca teksty;, "The Art of Making Dances" Doris Humphrey z 1959 roku i sławny ”no manifesto" Yvonne Rainer, którym heroina post-modern dance zaatakowała w 1965 tradycyjne rozumienie tańca. Chauchat nie opowiada się po żadnej ze stron, wywołując efekty jakich domagała się Humphrey, jednocześnie negując je zgodnie z koncepcją Rainer. Odwoływanie się w swojej pracy do historii tańca jest dla Alice Chauchat bardzo ważne. Mając niespełna trzydzieści lat, rozumie medium tańca jako odpowiednik sztuk wizualnych, dostrzegając wszystkie możliwości analizy, autorefleksji i meta-teorii. Jej prace wyróżnia to, że mimo ściśle konceptualnego podejścia nie są przeintelektualizowane, ale inteligentne i zmysłowe.

Katja Schneider, Süddeutsche Zeitung

Alice Chauchat w swojej pracy skupia się na analizowaniu podstaw i warunków produkcji, prezentacji i recepcji (percepcji) spektakli. Poza swoim solo "Quotation marks me" (2001), pracuje zazwyczaj w duecie – jak choćby z Alix Eynaudi nad "Crystalll" (2004-05), z Anne Juren nad "J'aime" (2004), czy Verą Knolle nad "A Number of Classics in the Age of Performance" (2003) - ten spektakl gościliśmy w Browarze w 2005 roku.

Po studiach w Konserwatorium w Lyonie i ukończeniu brukselskiej szkoły P.A.R.T.S, założyła razem z Tomem Plischke, Martinem Nachbarem i Hendrikiem Laevens kolektyw B.D.C. Razem stworzyli "Events for Television", "Affects"i "(Re)sort". Alice bierze udział także w projektach innych artystów, jak choćby w "project" zainicjowanym przez Xaviera Le Roy i pracuje jako doradca/asystent artystyczny innych choreografów.

W tej chwili Alice przygotowuje spektakl "Marvel (praticable)", solo we współpracy z Frédérikiem Gies w ramach projektu Praticable, jest także aktywnym działaczem i współzałożycielem PAF (performing arts forum).

CRYSTALLL

choreografia Alice Chauchat i Alix Eynaudi / taniec Alix Eynaudi / świtało Bruno Pocheron / dekoracja Alexander Wolff / administracja / produkcja Pauline Roussille / Aire

CRYSTALLL lśni jak klejnot na wystawie. CRYSTALLL opowiada o dekoracyjności i upiększaniu jako strategiach formalnych. CRYSTALLL to studium gloryfikacji (kobiecego) ciała w ramach konwencjonalnych reprezentacji. Taniec, tancerz, światła i dekoracja są cennymi, dekoracyjnymi, egzotycznymi obiektami. CRYSTALLL to solo dla tancerki. Między zauroczeniem estetycznym doświadczeniem a odrzuceniem pozycji podziwiającego. CRYSTALLL proponuje, pozbawioną komentarza, kontemplację w formie krytycznego komentarza.

Alix Eynaudi odebrała klasyczne wykształcenie baletowe w Operze Paryskiej. Zanim wstąpiła jako pierwszy rocznik do szkoły P.A.R.T.S. (Bruksela), tańczyła w wielu rożnych zespołach baletowych. Po ukończeniu P.A.R.T.S., 6 lat tańczyła w zespole Anny Teresy de Keersmaeker's ("Just Before", "Drumming" , "I said I", "In Real Time", "Rain", "April Me", "Fase", "Achterland", "Woud").Obecnie pracuje jako niezależna tancerka. W 2003 r. wzięła udział w projekcie "Collect-if" razem z Emilem Hrvatinem, Bojaną Cjevic, Ugo Dehaesem, Varinią Canto Vila, Katariną Stegnar i Rebeccą Murgi.

W 2005, razem z Alice Chauchat, stworzyła solo "Crystalll", i tańczyła w islandzkiej produkcji "We Are All Marlene Dietrich", w której mogliśmy oglądać ja w Poznaniu podczas Malty.

W 2006 wzięła udział w spektaklu "Big 3" zespołu Superamas i rozpoczęła pracę nad nowym solo, "supernaturel", które powstaje we współpracy z Bruno Pocheronem, Nadią Schnock, Peterem Lenaertsem. Poza tym Alix uczy tańca podczas warsztatów m.in. w Ljubljanie, Brukseli (P.A.R.T.S.), Zagrzebiu, Wiedniu (ImpulsTanz) i Reykjaviku.